$ title

Sehari sebelum kembali ke gurun, saya iseng buka buku – buku sekolah adik saya. Rasanya seneng banget waktu nemu buku Kawruh Basa Jawa kangge SD, Sekolah lanjutan dan Umum. Mungkin karena sebagai orang Jawa yang mulai ngga nJawani, ada semacam kerinduan terpendam untuk kembali ke eksistensi asal . Satu hal yang membuat saya malu kepada diri sendiri adalah sudah hilangnya ( atau lupa ) beberapa perbendaharaan kata Jawa terutama Krama Inggil.
Mungkin karena udah jarang menggunakannya dalam bahasa percakapan sehari – hari, karena kalopun pake bahasa Jawa pasti Jawa ngoko atau campuran Krama alus. Makanya mumpung masih di Jogja, saya beli Kamus Jawa – Indonesia dan Jawa – Jawa Krama Inggil.
Satu alasan yang membuat saya seneng menemukan buku diatas adalah saya
bisa membaca lagi perbendaharaan bahasa Jawa yang sesungguhnya kaya
sekali. Misalnya ada Purwakanthi guru sastra, Parikan, Wangsalan,
Panyandra, Gugon Tuhon, Cangkriman, Kerata Basa, Rura basa dan berbagai
macam Tembung seperti camboran, Plutan, saroja dan lain sebagainya.
Mungkin bagi rekan rekan yang orang Jawa dan tinggal dalam lingkungan
beradat Jawa, hal ini bukan sesuatu yang luar biasa. Namun bagi
saya,yang lama ‘teralienasi’ dalam masyarakat yang struktur sosial
maupun adat istiadatnya bukan Jawa, serasa menemukan sendang ing tengahing ngGurun.
Akhir kata, izinkan saya kutipkan beberapa Wangsalan, seperti :
- Wah, Kok njanur gunung ( janur gunung = aren; dadi tegese kadingaren )
- Aja njenang Gula lho, le! ( jenang Gula = glali; dadi tegese lali )
- Esuk – esuk kok wis nggodhong garing ( godhong garing = Klaras; dadi tegese Nglaras )
- Balung Klapa, ethok – ethok ora ngerti yen disapa. ( balung Klapa = bathok; dadi tegese ethok – ethok )
- Kembang jambu, kemaruk duwe sepedha anyar ( Kembang jambu = karuk; dadi tegese Kemaruk )
Wis liyane golekno dhewe, sukur – sukur menawi purun nambahi.
Matur nuwun
Visitors :12114 Org
Hits : 36812 hits
Month : 3101 Users